Het loeder in jou – sonnet voor Vrouwendag en Boekenweek (De moeder de vrouw)

 

Het loeder in jou

 

Ik ging de rommel van de hufter zien.

Ik lag in ’t ouwe bed. Twee volle zakken

die ‘k uit vuile en schone was had moeten pakken

stonden bij de deur. Een minuut of tien

dat ik daar lag, een fles leeg en half dronken,

mijn hoofd vol van jouw woorden, jouw verwijt  –

laat ik daar midden in de onleefbaarheid

een deurbel horen dat mijn oren klonken.

 

Het was een vrouw. De blik die ik toen las:

die jurk, haar haar, de zakken in haar handen.

Zij was alleen alleen, vroeg waar jij was.

 

Haar bloedneus droop maar langzaam langs de wanden.

O, dacht je dat de vrouw het loeder was?

Prijs God, zong ik, Zijn hel zal je verbranden.

 

 

poëzie @Poetsclub Rotterdam, foto door Rob Hilz

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.