Zomerlezen 13: Patti Smith – Just kids

Waarom kan ik niets schrijven dat de doden zou laten verrijzen? Dat streven schrijnt het ergst.

Toen we aan het deel kwamen waar we in poëtische taal een ruzie moesten improviseren, zonk de moed me in de schoenen.
‘Dit kan ik niet,’ zei ik. ‘Ik weet niet wat ik moet zeggen.’
‘Geeft niet wat je zegt,’ zei hij. ‘Je kunt geen fouten maken als je improviseert.’
‘Stel dat ik er een puinhoop van maak? Stel dat ik het ritme verpest?’
‘Dat kan niet,’ zei hij. ‘Het is net zoals drummen. Als je een slag mist, creëer je een andere.’

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.