Dat was alles

We wilden leven met het optimisme van een navigatiesysteem: de wind in de rug, altijd groene verkeerslichten, racen over het drempelloos ZOAB tot je bestemming bereikt was. Dat was alles. Alles wat we wilden. 

Gebed zonder einde: manuscript gestrand

De werktitel van mijn manuscript was bij versie 9 inmiddels Gebed zonder einde geworden. Nu is er wel een einde, maar het gebed is niet verhoord: het manuscript is gestrand. Het wordt niet (niet bij deze uitgever / niet in deze vorm / helemaal niet) uitgegeven. Nu zou ik er misschien niet zo snel over…

Rotterdams

Rotterdams. Dat was een van de bijvoeglijk naamwoorden die mijn (oud-)collega’s aan mijn boek hingen. Ze mochten het begin dit jaar al lezen. Het manuscript is een paar versies verder en Rotterdams is het nog steeds. Niet Rotterdams in de zin van ‘Echt wel, ja toch, niet dan.’ Ik dacht dat het lastig uit te…

Een bestseller schrijven

Rodaan Al Galidi was gastspreker in een poëzieproject in mijn 4VWO-klas. Hij vertelde hoe hij poëzie maakte van het tv-programma Ik hou van Holland, hij vertelde hoe hij Nederlands had geleerd in het asielzoekerscentrum. En: hij demonstreerde de leerlingen hoe je poëzie voordraagt: met je hele lijf en met je hart in je keel. Een…

Mij zal niets gebeuren

Volgend jaar verschijnt mijn roman Mij zal niets gebeuren. Hoofdpersoon in het verhaal is een jonge vrouw die zich staande probeert te houden in de volwassen wereld, in een vrije wereld, terwijl ze zelf streng religieus is opgevoed. Kortom: dit boek gaat over bidden en neuken. En over nog veel meer, maar gisteravond op Geen…

Zet in je agenda: Michelle, kleedkamer 2

Ik kom voorlezen op Geen Daden Maar Woorden. 6 oktober, in Rotterdam, in de schouwburg. In de kleedkamer met andere jonge helden die ooit Write  Now! hebben gewonnen. Wil je niet missen. Heel GDMW wil je natuurlijk niet missen, maar dit ook niet. Natuurlijk lees ik een stuk voor uit m’n bijna-boek. De uitdaging: zie die kleedkamer 2 maar…

Don’t think twice

Deze week Bob Dylan bij het schrijven. Dit is the getaway song. We never did too much talking anyway. Gewoon briljant. Niet mijn lijf/tattoo. Gevonden op internet, ik ben dol op dit soort tattoos en kan eindeloos rondkijken op http://tattoolit.com/.

Dat gaat van zo

En ondertussen. Nog steeds vragen mensen mij wel eens hoe het met mijn boek gaat. ‘Ik ben aan het herschrijven,’ zeg ik dan. Misschien klinkt dat wat vaag. Maar het is helemaal niet vaag hoor. Dat gaat van zo:   ‘Het kan beter en geiler,’ zegt mijn redacteur. En dan doen we dat ook. Als…

Pleurisvroeg

Voor het eerst in dit huis kijk ik tv. Een interview met Arnon Grunberg – ‘wat is de volgende stap,’ wordt hem gevraagd, ‘een gezin, het vaderschap?’ De vraag komt nogal out of the blue. Grunberg zegt geen ja of nee. ‘Waar ben je bang voor?’ Ah. Natuurlijk. Deze interviewer weet zomaar tot de essentie door…

Het staat in de krant, dus het is waar

De Volkskrant bericht vandaag over de schrijfwedstrijd Write Now! en de bundel Ook olifanten moeten door met de vijftien finaleteksten van dit jaar. Volgens de krant komt mijn boek ‘later dit jaar’ uit. Vind ik leuk. Ze hebben geen factcheck met mij gedaan, hoor. En van de website van Write Now hebben ze het ook…

Drie (nogmaals)

In de opmerkingen bij mijn manuscript staan in totaal drie smileys. Dit kan geen toeval zijn.

Drie

Al het goede komt in drieën. Een nieuwe baan. Een nieuw huis. En vandaag een dik pak in de brievenbus: de correcties op mijn manuscript.  Verveling is een doodzonde.    Al het slechte komt trouwens ook in drieën.