Stephen Florida – Gabe Habash (recensie)

Ik had Stephen Florida van Gabe Habash net in huis toen het gekozen werd tot Boek van de Maand bij DWDD. ‘Een ontzettend rauw boek’ werd het daar genoemd, vol ‘powerproza’. ‘Wat ons zo greep is dat je direct een band met hem opbouwt,’ vertelde Tim van den Hoed van het boekenpanel. Ik citeer deze…

Een perfecte dag voor Darko’s lessen

Mijn boek werd deze week gerecenseerd door de bloggersgroep ‘een perfecte dag voor literatuur’. Ik ben nog steeds verbluft door deze recensies. Niet alleen zijn ze stuk voor stuk lovend, ze halen ook prachtige dingen uit mijn roman.  Hieronder een paar mooie fragmentjes, klik door om de hele recensie te lezen: Michelle van Dijk speelt…

Darko – eerste recensie

Over vijf dagen is Darko’s lessen te koop. Tot dat moment is het boek alleen te lezen door recensenten. Maarrr… vorig jaar is een nulversie van Darko’s lessen verspreid onder een aantal gelukkige lezers. Hier lees je nog een mooie recensie als een stiekeme kennismaking. Ben jij ook iemand die over boeken blogt? En ga je Darko’s…

Aan het eind van de dag – Nelleke Noordervliet (recensie)

Als Katharina Mercedes Donker, ‘Kat’, oud-minister, gevraagd wordt om mee te werken aan een biografie over haar leven, begint ze zelf aan een terugblik. Dat is Aan het eind van de dag, de nieuwste roman van Nelleke Noordervliet: een ijzersterk portret van een fictieve, krachtige vrouw. Maar die terugblik valt de hoofdpersoon niet mee: ‘Alles…

Hoe lees ik?

‘Iedereen heeft het recht om te lezen zoals hij wil.’ In het boek Hoe lees ik? van Lidewijde Paris klinkt vaak door dat je echt op je eigen manier mag lezen. Er is geen ‘goed’ of ‘fout’. Een schrijver stopt – bewust of onbewust – allerlei elementen in zijn verhaal waardoor je als lezer wel nog veel…

Moederboeken

Ik las twee moederboeken en de vraag drong zich op: zou ik zoiets ooit kunnen of willen, een roman over mijn moeder schrijven? Niet een boek waarin een moeder een rol heeft, nee, je eigen moeder als hoofdpersoon. Bij deze twee romans wordt namelijk op de achterflap of in media-optredens duidelijk gemaakt dat de schrijver echt…

Zeg maar dat we niet thuis zijn

Ik lees Zeg maar dat we niet thuis zijn van Rashid Novaire en ik vind het verschrikkelijk mooi. Het brengt me op zoveel nieuwe ideeën die ik nu zo snel niet op kan schrijven… maar ik geef jullie een paar citaten die mij fascineren. Dan zal ik later al die nieuwe ideeën uitwerken. ‘Soms denk ik…

Een eerlijke recensie 4: Moederziel

Trouwe lezers van mijn blog weten dat het niet goed is als ik boven een recensie schrijf dat ik eerlijk ben… Hoewel ik altijd wel eerlijk ben, wil ik soms wel, soms niet de charme opbrengen om een deel van mijn mening weg te laten. (In een eerlijke recensie doe ik dat dus niet.)

Als de winter voorbij is – Thomas Verbogt (recensie)

Hoe kan het dat er Nederlandse schrijvers zijn die meer dan twintig boeken schreven die ik allemaal niet las? Dat vroeg ik me af toen ik Als de winter voorbij is opende. Nog nooit las ik een boek van Thomas Verbogt. En na vijftig bladzijden lezen dacht ik te weten waarom dat zo was. Het boek verveelde…

Wat we zien als we lezen

  Wat zie jij als je leest? Wat zie ik als ik lees? Ik las het boek Wat we zien als we lezen, maar ik struikelde al over de titel. Jij ziet toch niet wat ik zie, dus hoe kan er een ‘we’ zijn bij het lezen? Maar goed, dit boek zou me wel vertellen hoe…

Ica – Eva Posthuma de Boer (recensie)

De Volkskrant kopte in april: ‘Ik kan geen fascinerender personage bedenken dan Connie Palmen’. Een quote van Eva Posthuma de Boer, die in haar vierde roman Ica Connie Palmen tot personage maakte. Maakte, want Connie Palmen is geen personage en kan dus ook niet een fascinerend personage zijn, zij is een mens van vlees en bloed. Een fascinerend mens,…