De IKEA-boekhandel

Monique Burger kreeg het de laatste paar dagen flink te verduren: hoe had ze durven beweren dat arme mensen onfatsoenlijk zijn, hoe durft ze hardop te zeggen dat ze blij is dat ze die niet in haar winkel heeft? In een portret van mijn Rotterdamse medemens deed ik het eerder dit jaar ook: net als…

Wegzakken

Een vriendin zei: ‘Ja maar, jij hebt een kunstenaarsziel.’ Ik zal zoiets nooit over mezelf zeggen, hoewel het een handig excuus is voor openbaar dronkenschap, relatieproblemen, ongekamde haren en rommel in huis. Maar diep in mijn ziel ben ik vooral zeer georganiseerd. Ik sta mijn boekenverzameling niet toe buiten mijn IKEA-Expedit te groeien. Alles in…

Logboek Lieren 17

Vorig jaar haalde ik mijn rijbewijs zodat ik ook alleen naar de camping kon rijden. Niet omdat ik alleen was, daar was nog helemaal geen sprake van. Maar ik had zoveel vrije dagen met mijn luxe onderwijsbaantje en je moet toch wat met je vrije tijd en je kinderen. Dus soms gingen we met z’n…

Hallo het is een tiet

Ik begon ooit eerder een roman. Ik was 18, 19. Teruglezen is lachen. In de proloog staat: Een vrouw moet dingen verzwijgen. Iedere vrouw heeft een lijk in de kast. De mannen met wie ze dingen gedaan heeft die ze niet had moeten doen, waar niemand iets van mag weten. Alleen het lijk weet wie…

Een nieuwe witte kamer

Als de kinderen hier een weekend geweest zijn (dit verhaal start in medias res, maar een goede lezer begrijpt dat wel), hebben alle spullen een andere plaats gekregen. Er is een voetbal verdwenen en er ligt een pak knutselpapier uitgestort op de slaapkamervloer. Op een klein IKEA-bijzettafeltje staat nu de laptop met drie snoeren eraan,…

Uit de oude luisterdoos

Maar in dit nette, onschadelijke, jonge burgerheertje leefde nog iets, dat geen heertje was, maar een mensch, die niet zoo maar dood wou gaan, die zichzelf een toren wou oprichten tot de blauwe lucht, om te staan in eeuwigheid. En een beest dat zich zat wilde vreten aan al ’t onverschillige levende en doode, dat…