Zomerlezen 1: De meisjes

Ik las De meisjes van Emma Cline. Zoek er niet te veel achter, maar ik ben dol op sektes. Hoe kan het dat iemand sekteleider wordt? Hoe kan het dat mensen zo gek zijn zo iemand te volgen?  Dus op Netflix kijk ik ook de serie Aquarius, waarin een rechercheur (David Duchovny) via allerlei (moord)zaken met Charlie Manson te maken krijgt….

Fenomenaal en in your face

Miguel Santos schreef een verbluffend mooie reactie op Darko’s lessen. Hij was een van de gelukkigen die het manuscript al mochten lezen, of anders geformuleerd: ik was zo gelukkig dat hij mijn werk wilde lezen. ‘Keiharde voorleesliteratuur zoals je het nog maar zelden tegenkomt. Geheel in de stijl van Van Dijks manier van voordragen. Heb je…

Boekverkopers vs -critici

Van Oprah’s Book Club werd wel gezegd dat het de boekverkoop met miljoenen opdreef. DWDD doet dat in Nederland in duizendtallen en dat is relatief gezien net zo’n succes, zou ik zeggen. Niet gek dat de Volkskrant er dit weekend een artikel aan wijdde. Het is immers de week voor Propaganda van het Nederlandse Boek, dus kom maar…

#literatuuromtezoenen 1: Het is maar bloed

De literatuur heeft meer fans nodig. Je vindt ze niet altijd via de verplichte leeslijst, dat weten we nu wel. Je vindt ze ook niet via de boekenbijlagen (geschreven door mannen over mannen…!). De enige manier om meer fans binnen te halen, is door de tofste boeken aan te wijzen. Daarom presenteer ik: literatuur om te…

Moederboeken

Ik las twee moederboeken en de vraag drong zich op: zou ik zoiets ooit kunnen of willen, een roman over mijn moeder schrijven? Niet een boek waarin een moeder een rol heeft, nee, je eigen moeder als hoofdpersoon. Bij deze twee romans wordt namelijk op de achterflap of in media-optredens duidelijk gemaakt dat de schrijver echt…

Zeg maar dat we niet thuis zijn 2

Waar is thuis? Wat is thuis voor een vluchteling? Dit weekend luisterde ik naar een interview met Jana Beranová, een van de grandes dames van de Rotterdamse poëzie (klik en luister). Zij heeft in de bundel Hier een verhaal voor je een prozagedicht geschreven dat gebaseerd is op haar vader. Het gezin Beranová vluchtte vanuit Tsjechië naar…

Een eerlijke recensie 4: Moederziel

Trouwe lezers van mijn blog weten dat het niet goed is als ik boven een recensie schrijf dat ik eerlijk ben… Hoewel ik altijd wel eerlijk ben, wil ik soms wel, soms niet de charme opbrengen om een deel van mijn mening weg te laten. (In een eerlijke recensie doe ik dat dus niet.)

Als de winter voorbij is – Thomas Verbogt (recensie)

Hoe kan het dat er Nederlandse schrijvers zijn die meer dan twintig boeken schreven die ik allemaal niet las? Dat vroeg ik me af toen ik Als de winter voorbij is opende. Nog nooit las ik een boek van Thomas Verbogt. En na vijftig bladzijden lezen dacht ik te weten waarom dat zo was. Het boek verveelde…

Wat we zien als we lezen

  Wat zie jij als je leest? Wat zie ik als ik lees? Ik las het boek Wat we zien als we lezen, maar ik struikelde al over de titel. Jij ziet toch niet wat ik zie, dus hoe kan er een ‘we’ zijn bij het lezen? Maar goed, dit boek zou me wel vertellen hoe…

Ica – Eva Posthuma de Boer (recensie)

De Volkskrant kopte in april: ‘Ik kan geen fascinerender personage bedenken dan Connie Palmen’. Een quote van Eva Posthuma de Boer, die in haar vierde roman Ica Connie Palmen tot personage maakte. Maakte, want Connie Palmen is geen personage en kan dus ook niet een fascinerend personage zijn, zij is een mens van vlees en bloed. Een fascinerend mens,…

IJS

Ik voorspel de volgende trends voor deze zomer: