Zomerlezen 16: Bianca Boer – Draaidagen

‘Is het echt gebeurd?’‘Jazeker, ik zweer het.’‘Wat we nu filmen,’ hij kijkt me aan, ‘geloof jij dat dit hele gesticht in één nacht is leeggehaald?’‘Ze zeggen van wel. Verschueren heeft jarenlang research gedaan.’‘Maar, in één nacht?’‘Ja.’ De beroemde Nederlandse regisseur Frans Verschueren maakt eindelijk dé film over de oorlog, na jaren voorbereiding. Judith, hoofdpersoon en…

Zomerlezen 15: Johann Wolfgang von Goethe – Faust

Nee, volgens mij had ik Faust nog nooit gelezen, terwijl het boek waarschijnlijk al sinds mijn studietijd in de kast staat. Maar we sliepen een nacht in Leipzig in een superchic hotel, zo poepchic dat de woorden van Goethe op de wc-deur gedrukt stonden. In ditzelfde hotel troffen we bij de lift een alleraardigst literair…

Zomerlezen 14: Bregje Hofstede – Drift

Zelden las ik een boek waarin de hoofdpersoon zo op mij lijkt. De roman Drift van Bregje Hofstede gaat over het einde van een liefdesrelatie, de eerste liefde van de hoofdpersoon. Met dagboekfragmenten, brieven en herinneringen puzzelt ze een reconstructie van haar liefde, vaak in de jij-vorm. (…) het punt is dat er een deel…

Zomerlezen 13: Patti Smith – Just kids

Waarom kan ik niets schrijven dat de doden zou laten verrijzen? Dat streven schrijnt het ergst. Toen we aan het deel kwamen waar we in poëtische taal een ruzie moesten improviseren, zonk de moed me in de schoenen. ‘Dit kan ik niet,’ zei ik. ‘Ik weet niet wat ik moet zeggen.’‘Geeft niet wat je zegt,’…

Zomerlezen 12: Richard Cohen – How to write like Tolstoy

Ik ben dol op boeken over schrijven, hoe vaak ze ook dezelfde tips, beroemde citaten en voorbeelden herhalen. Mijn favoriet is nog altijd Het geheim van de schrijver van Renate Dorrestein. Maar nu las ik How to write like Tolstoy, een boek van Richard Cohen dat ik toevallig vond bij De Slegte. Het boek grossiert…

Zomerlezen 9: Stefan Brijs – De engelenmaker

Zo’n twee keer per jaar ruim ik mijn boekenkast op. Er komen nieuwe boeken bij en ik geef boeken door als ik weet dat ik ze niet nog eens zal lezen en ook niet in lessen zal gebruiken. Dan eindigen ze in een free library of bij vrienden en collega’s. Dit keer begon ik mijn…

Zomerlezen 7: Lena Moechina – Lena’s dagboek

Een vrouw komt bij de priester en vertelt dit verhaal: ‘Een moeder heeft twee dochters. Het is oorlog, het is een strenge winter en er is geen eten. Wanneer haar dochtertje sterft van de honger, legt ze haar dode lichaam op de koude plek tussen binnen- en buitenraam. En elke dag snijdt ze een plakje…

Zomerlezen 5: Dimitri Verhulst – De intrede van Christus in Brussel

In het boek Twee koffers vol, waarover ik gisteren schreef, bekijkt de ik-persoon het schilderij ‘De intocht van Christus te Brussel’. Ik had er nog nooit van gehoord (zie hier een Wiki-pagina). Wel kende ik De intrede van Christus in Brussel, een boek van Dimitri Verhulst, het stond al een tijdje nog-niet-gelezen in mijn kast….

Zomerlezen 4: Carl Friedman – Twee koffers vol

Mij vond ze onbeheerst en onwellevend. Ik praatte te druk en mijn gebaren waren te heftig. ‘Rustig, rustig,’ sprak ze bezwerend, zodra ik mijn mond maar durfde te openen. Als kind werd ik voortdurend door haar ingetoomd. ‘Die daar,’ zei ze vaak tegen mijn vader, terwijl ze in mijn richting wees, ‘brandt twee keer zo…

Zomerlezen 3: Alice Munro – Familiestukken

Oh ja? Wordt er in andere literatuur zo vaak naar Anna Karenina verwezen? Twee keer in de verhalenbundel Familiestukken van Alice Munro (‘haar mooiste verhalen’ volgens samenstellers Marja Pruis en Greta Le Blansch). Wat ze nu deed was iets waarover ze gehoord en gelezen had. Het was wat Anna Karenina had gedaan en wat Madame Bovary had…

Zomerlezen 2: Leo Tolstoj – Anna Karenina

Ik zag de film – die helaas alweer van Netflix verwijderd is – met Keira Knightley en Jude Law: Anna Karenina (2012). Toen moest ik het boek wel lezen. (Dat heb ik niet bij alle kostuumdrama’s met Keira Knightley, je blijft aan de gang.) Het heeft ook wel iets met de status van het boek te…

Zomerlezen 1: Shira Keller – M.

Ik schud mijn hoofd en laat mijn blik over de parkeerplaats dwalen. Was het hier, waar hij me gevraagd had op hem te wachten? Ik heb van hem nooit een beeld gemaakt, niet eens een schets. Mijn beelden herinneren me aan wat de moeite waard is geweest – hoe graag zou ik een niet-beeld maken,…