Kwijt

Hoe langzaam kun je fietsen zonder om te vallen? Traag doorkruiste Maartje de wijk. Het zitje achterop rammelde mee met elke verkeersdrempel. Op het schoolplein deed ze net als alle moeders, ze haastte zich naar de deur. Dat hoort bij deze tijd, of bij het moederschap, wie zal het zeggen? Je altijd haasten omdat kinderen geen geduld hebben, omdat de wereld geen geduld heeft. Nergens te laat zijn, niets missen, overal bij zijn. Je kind verdient immers het beste. Het allerbeste, corrigeerde ze zichzelf. Mijn kind verdient het allerbeste. Het is het mantra van moeders, opdat zij zichzelf vergeten.

Lees het volledige verhaal (pdf): 20110214 Kwijt

 

Michelle van Dijk, 14 februari 2011

One Comment Voeg uw reactie toe

  1. karmozijn schreef:

    Hallo Michelle, heb zojuist je verhaal ‘Kwijt’ gelezen. Mooi hoor, mooi beeldend geschreven. Wie is nu die mysterieuze figuur op het eind? Groet, Karmozijn

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s