Logboek Lieren 17

on

Vorig jaar haalde ik mijn rijbewijs zodat ik ook alleen naar de camping kon rijden. Niet omdat ik alleen was, daar was nog helemaal geen sprake van. Maar ik had zoveel vrije dagen met mijn luxe onderwijsbaantje en je moet toch wat met je vrije tijd en je kinderen. Dus soms gingen we met z’n vieren, soms ging ik met de kinderen, soms ging ik helemaal alleen, een weekend schrijven. Tot de zomer. Daarna was ik er altijd alleen met de kinderen.

Er werden grapjes over gemaakt op de camping: wat gebeurt daar toch achter in het bos? Want op het achterste deel van de camping waren wel meer mensen gescheiden vlak nadat ze een caravan hadden gekocht. Tja. Wat kan ik daarover zeggen mensen? Het komt niet door de mannen die er rondlopen; gemiddeld genomen hebben ze het sexappeal van een bedorven walnoot. Er hangt ook niets in de lucht – oh ja, er hangt wel iets in de lucht, boomsperma waar ik allergisch voor ben.

(Ik kreeg een dikke lip. Een lip als die van Angelina Jolie, maar dan aan één kant. De vakantiehuisarts zei: ‘Van stress wordt een allergische reactie erger. Heb je stress?’ ‘Ja,’ zei ik, ‘ja, ik ben alleen op de camping met de kinderen.’ Er waren wel meer moeders alleen met hun kinderen op de camping. Al die hardwerkende mannen hadden immers geen meivakantie. ‘Dus je ligt in scheiding?’ zei ze. Had ik een sticker op mijn voorhoofd?)

 

Afgelopen zaterdag waren we een dagje terug op de camping. Voor de vrienden achterin het bos. Ik dronk thee en kletste bij met een vriendin: over kinderen, kinderziektes en vrouwenziektes, over mannen, over de andere mensen op de camping. Zoon ging fietsen met de jongens op de camping, dochter ging met de meisjes muziek luisteren op een slaapkamer. Het was koud, maar de zon scheen. De vuurkorf ging aan. ‘Je moet hier van de zomer ook komen,’ zei de vriendin. ‘In onze caravan, of een tentje in de tuin.’ We reden terug met een prachtige zonsondergang.

 

Ik voel me zo geweldig als ik auto rij. Man, de vreugde toen ik voor het eerst alleen naar een IKEA reed, voor het eerst daar een auto een parkeergarage in stuurde en strak tussen de lijnen parkeerde, ik herinner me alles van die autorit. Het was prachtig weer en de muziek stond keihard: The Baseballs, want daar ga ik beter van autorijden. Sneller, ook. Muziek harder en raampje open bij het stoplicht. Oh yeah. Gewoon omdat het kan.
In krap een jaar heb ik geen man meer. Ik heb geen eigen huis meer. De caravan is verkocht. Ik heb mijn kinderen in halve weken. Zelfs mijn baan blijkt niet voor eeuwig. Maar sjonge. Ik heb m’n rijbewijs. In Saoedi-Arabië mogen vrouwen niet autorijden, want dan gaat het van kwaad tot erger. Ik snap waar dat vandaan komt.

Het is nu een jaar geleden. Don’t look back in anger. Zie niet om.
Ken je dat verhaal van Sodom en Gomorra? Ja hè, van die steden vol zonde die God in zwavel en vuur laat opgaan en dan kijkt de vrouw van Lot om en dan verandert ze in een zoutpilaar. Ja. Maar wist je dit ook: dat Lot eerst zijn dochters ‘die met geen man gemeenschap hebben gehad’ aanbiedt om te ‘doen met haar, zoals goed is in uw ogen’, zodat die mannen de andere mannen maar met rust laten. Smerig is dat, behoorlijk verrot zelfs. Dat is inderdaad niet iets moois om op terug te kijken.

Ik geloof niet in terugkijken en ik heb een geheugen als een koffiefilter, de dikke drab blijft wel hangen, maar het goede, heldere spul loopt eruit. Natuurlijk heb ik wel wat opgeschreven. Maar ik leefde in een roes op de camping, ik en m’n kinderen, wij konden de wereld aan, carpe diem, elke regenachtige dag van de zomer van 2013 opnieuw. En ik kan nu kiezen: de roes onthouden of dat wat daaronder zat, dat wat smerig was of behoorlijk verrot zelfs. Look back in anger:

It’s no good fooling about with love you know. You can’t fall into it like a soft job without dirtying up your hands. It takes muscle and guts. If you can’t bear the thought of messing up your nice, tidy soul, you better give up the whole idea of life and become a saint, because you’ll never make it as a human being. It’s either this world… or the next.

Maar hé, ik ben grootgebracht met Bijbelse adviezen. Zie niet om. Gas geven en de muziek een tikkie harder.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s