Secundaire arbeidsvoorwaarden

on

Terwijl ze de hars rondom m’n wenkbrauwen smeert, vraagt ze: ‘Snor ook?’

‘Eehh…’

‘Je hebt veel haar.’

‘Ja? Ja-ha. Ik heb veel haar. Maar is het dan niet rood morgen? Ik heb wel een sollicitatiegesprek.’

‘Waaat? Nee joh! Is niet rood als je het goed doet. Weet je hoe lang ik dit al doe? Al sinds ik 15 ben. En ik ben nu 40.’

Voor je het woord ‘snor’ kan zeggen, is ze al klaar. Daarna kijk ik even naar haar gezicht. Glad, strak en nog lang geen 40. Wat ze ook doet, het werkt.

Ik stap het stoombad in. Relax, zeg ik tegen mezelf. Alsof dat helpt. Denk niet aan de hypotheek, denk niet aan de hypotheek, denk NIET aan de hypotheek. Het lukt niet. Tot ze me beginnen te scrubben. In de hammam doen ze niet kinderachtig. De Marokkaanse vrouwen zepen je in, spoelen je af en scrubben je lijf zoals je moeder dat zou doen: net iets te hard (AU!), maar wel effectief. ‘Net een nieuw huidje!’ kraait een andere blije vrouw onder de douche.

‘Wil je een massage?’ vroeg het meisje bij de ingang. Ik dacht nog: wat voor massage, want als Hollander weet je dat je aan elk te masseren lichaamsdeel een prijskaartje hangt. Maar ik zei ‘ja’ en ik zou het wel zien. De vrouwen om me heen praten en zingen rap en luid in onverstaanbaar Berbers terwijl ze de gasten inzepen, scrubben en masseren. Door het gat in de massagetafel staar ik naar een paar gelakte en gerimpelde tenen in blauwe slippers. Strakke kuiten erboven. De rimpels als side-effect van werken in de hammam, maar de gladde kuiten ook, dagelijkse schoonheidsbehandelingen als secundaire arbeidsvoorwaarde. Wat wordt er gemasseerd? Alles. Rug, nek, handen, voeten, buik, benen, zelfs hoofd en haar. Terwijl de blauwe slippers inmiddels bij m’n voeten zijn, komt een tweede vrouw met al haar gewicht op mijn rug leunen. Damn, dat rondje van de massagetafel staat morgen nog in mijn gezicht.  

Er is een bundel jonge Hollandse meisjes binnengekomen. Ze houden hun bikinitopje aan en willen niet gescrubd worden. Het is een nieuw soort preutsheid, ik snap het niet zo goed. Je ziet de Marokkaanse dames denken: ‘ja maar, wat doe je hier dan?’ Het meisje dat me eerder een massage verkocht, komt steeds even checken of alles ok is. ‘Hoe is het, heb je de massage al gehad? Lekker?’ Ik krijg extra spul voor in m’n haar. Ik krijg bodylotion achteraf. Alles van het huis, ‘krijg je van mij’, zegt ze lachend.

Ik ga blij weg. En zonder snor.

Bij de kassa staat een groepje moeders en dochters, Nederlands.

‘Een rug-nekmassage, wat kost dat dan?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s