Helweek dag 1: buikpijn

Om vijf uur sta ik op. Buikpijn. Die heb ik vrijwel nooit ’s ochtends, maar blijkbaar protesteert mijn lichaam tegen het idee dat ik dit tijdstip ochtend noem.

Ik kleed me aan en stap op de fiets. Wat zo ontzettend lekker is: ik fiets alleen. In één uur tijd zie ik:

  • acht auto’s
  • twee scooters
  • drie vissers, slapend
  • drie, vier fietsers
  • een wandelaar of zwerver, nou ja, hij wandelt

Ik zie een haan kraaien. Ik zie een reiger naar vis happen. Ik zie de vis niet, maar kijk de reiger wel recht in zijn diepe bek.

Een man en vrouw zitten samen op een fiets. Ze komen terug van een avondje stappen, denk ik. Zij hangt achterop tegen de man aan als een doodgeschoten konijntje dat aan z’n oren door de jager mee naar huis wordt genomen.

We zijn nu tien uur verder. De buikpijn is verdwenen. Ik heb 3000 woorden geschreven (DARKO, natuurlijk) en de keuken heeft een grote schoonmaak gehad – volgens plan. Als lunch Russische blini’s met zalm. En nu ga ik boulderen. Voorlopig vol energie dus… maar dit is nog maar dag 1.

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s