Zomerlezen 3: Alice Munro – Familiestukken

Oh ja? Wordt er in andere literatuur zo vaak naar Anna Karenina verwezen?

Twee keer in de verhalenbundel Familiestukken van Alice Munro (‘haar mooiste verhalen’ volgens samenstellers Marja Pruis en Greta Le Blansch).

Wat ze nu deed was iets waarover ze gehoord en gelezen had. Het was wat Anna Karenina had gedaan en wat Madame Bovary had willen doen. Het was wat een leraar op Brians school had gedaan, met de secretaresse van de school. Hij was er met haar vandoor gegaan. Zo noemde men dat. Ervandoor gaan met. Weglopen met. Er werd smalend over gesproken, lachend en jaloers. Het was overspel dat nog een stapje verder was gegaan.
(Uit het verhaal ‘De kinderen blijven’)

Over Anna Karenina had ze bijvoorbeeld gezegd: ‘Ik weet niet meer hoe vaak ik het gelezen heb, maar ik weet wel dat ik me eerst met Kitty vereenzelvigde en toen werd het Anna … o, het was vreselijk, met Anna, en nu, weet je, de laatste keer merkte ik dat ik de hele tijd met Dolly meevoelde. Dolly als ze naar het platteland gaat, weet je, met al die kinderen, en ze moet een manier zien te vinden om de was te doen, er is een probleem met de wastobbes. Ik neem aan dat het gewoon laat zien hoe je voorkeur verandert naarmate je ouder wordt. Passie wordt door wastobbes verdrongen.’
(Uit het verhaal ‘Passie’)

Het is misschien niet toevallig dat juist Munro naar Anna Karenina verwijst: al haar verhalen geven inzichten in de levens en gedachten van vrouwen die worstelen met het huwelijk – heel kort samengevat. Het is een mooie bundel, ik kende al enkele verhalen, maar lang niet alle. Zeer leesbaar materiaal voor Nobelprijsliteratuur.

‘Ik neem aan dat het gewoon laat zien hoe je voorkeur verandert naarmate je ouder wordt.’ Ja, dat laat de bundel zeker zien, al worden de gedachten en gevoelens veel minder expliciet benoemd dan bij Tolstoj. Dat geeft de lezer soms wat raadsels, open eindes waarmee je geen raad weet, op een goede manier. Drie verhalen in deze bundel spreken me het meest aan: ‘Passie’, ‘Dimensies’ en ‘Japan bereiken’, misschien omdat deze verhalen wel een vrij gesloten eenheid zijn.

Treurig zijn de verhalen vaak wel: als een vrouw zich al ‘bevrijdt’ uit een huwelijk, dan kost dat haar vaak haar (contact met) haar kinderen. Net als bij…  juist: Anna Karenina.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.