Het eindejaarsfeest

Ik stond naast de dansvloer. Een Turkse megahit werd ingestart en zelfs hele jongensclubjes dromden samen. Brugklassers dansten en keken nerveus om zich heen, want ja, er waren ook bovenbouwers op het feest. Even later juichte een kring van meer dan honderd leerlingen met de handen en telefoons in de lucht de Surinaamse wiskundeleraar toe, die cool en stijlvol zijn danskunsten vertoonde. Mijn mentorleerlingen van 5 havo stonden net zo cool aan de kant, strak in het zwart-wit gekleed; pas op het laatste nummer (‘Gas op die lollie’), toen de dansvloer praktisch leeg was, stal een van de jongens de show door dat lege podium te pakken en daar soepeltjes en vrolijk zijn moves uit te voeren.

Het ontroerde me. Het ontroert me altijd als ik jonge mensen zo uitgelaten vrolijk zie, gelukkig. Alles wat je wilt, als leraar, maar nog veel meer als ouder en als mens, is dat kinderen zonder shit opgroeien, dat ze onbeperkt altijd gelukkig kunnen zijn, dat ze zo veel mogelijk van die gelukkige momenten kunnen beleven en zich daar onvoorwaardelijk aan over kunnen geven, aan die beleving van geluk. Alles wat je wilt, is dat er nooit iets gebeurt wat dat geluk verstoort. Alles wat je doet als ouder, is daarop gericht – ja, er is zoiets als opvoeding, jonge mensen iets leren, maar dat is niet het eerste instinct, het eerste is: zorgen dat ze het warm en goed hebben, zorgen dat er niets gebeurt wat inbreekt op hun welzijn, hun gezondheid, hun geluk.

Het ontroerde me, tot tranen toe, omdat het niet altijd lukt. We kunnen onze kinderen niet voor alles beschermen. Mijn zoon verloor dit jaar zijn beste vriend door een noodlottig ongeluk en het breekt mijn hart, elke keer als ik eraan denk. Het is een onbenoembaar verdriet voor iedereen die de jongen liefhad. En vaak denk ik aan zijn familie en aan de groep veertienjarigen, waaronder mijn zoon, die nu nooit meer zomaar lol en geluk kunnen hebben, omdat ze hem altijd zullen missen op die momenten. Toch was het mijn zoon zelf die op de herdenking sprak, als een volwassene: ‘Lach naar elkaar,’ want zijn beste vriend hield van lachen en hield ervan om anderen aan het lachen te maken. Ja, ze lachten veel en de vrienden lachen nog steeds veel, gelukkig maar.

De ochtend na het eindejaarsfeest overdacht ik dit en bedacht ik hoe we met geluk en verdriet leven. Het is niet het één of het ander. Wanneer ik naast de dansvloer sta en jongeren zie feesten, zie ik ze gelukkig, zie ik tieners die het moment ten volste beleven. Maar ik weet dat velen van hen ook niet dat volste geluk hebben – wie wel, kun je zeggen, maar ik bedoel: ik weet van sommige leerlingen wat er in hun leven speelt, de heftige narigheid die zich in diverse categorieën kan aandienen, soms gelijktijdig, gebeurtenissen waardoor ze veel te vroeg volwassen worden, en toch kunnen ze dansen. En gelukkig maar.

En wij staan naast de dansvloer. Wat kunnen wij nog doen, een veiligheidsspeld geven aan het meisje met een losse knoop, een stropdas opnieuw strikken van een tweedeklasser die er niets meer van snapt? Ik schreef er het gedicht over bovenaan deze tekst; zo ging het op de dag van de herdenking. Je kunt er somber over zijn dat je als volwassene ook maar aan de kant staat wanneer een kind niet meer bij elk krasje op zijn knie of ziel huilend bij je op schoot kruipt.

Maar we zíjn er. En er zijn vrienden, met wie je kunt dansen en lachen. Dit is wat ons ook geluk moet brengen: soms leer je van jonge mensen dat een mens kan leven met verdriet en geluk. Gelóóf dat het kan. Lach naar elkaar.


3 reacties op ‘Het eindejaarsfeest

  1. In mijn leesgroep bespreken we binnenkort Verdriet is het ding met veren van Max Porter. Wij bespreken ook telkens enkele gedichten. Uw indrukwekkende gedicht past goed bij het te bespreken boek. Ik leg uw gedicht (met bronvermelding) dan ook ter bespreking voor. Hartelijk dank.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.