De volkstuin van Eden

De optelsom van jarenlang ‘rustiek tuinieren’ (zo heet het als iemand niks aan z’n tuin doet) en de natste meimaand sinds 1983 heeft een hel van klimop, brandnetels en bramen opgeleverd in de tuin die wij in beheer kregen. Om hier een paradijsje te scheppen, ons eigen Eden, staan we voor een uitdaging van bijbelse proporties. Ik overdrijf misschien, maar dan heb je deze braamstruik nog niet gezien en het zou mij niet verbazen als hij zelfs niet weg te branden was. Maar we gaan niet uit van goddelijke interventies, we zullen toch zelf de handen uit de mouwen moeten steken. We scheiden het donker van het licht, we maken paadjes vrij in de muur van groen. We scheiden het water van het droge, nou ja, dat doet een loodgieter, door de kapotgevroren leidingen te vervangen.

Hoera, we hebben een volkstuin! Ik schreef er een column over voor Straatgras, het magazine van het Natuurhistorisch Museum Rotterdam. Lees hier de hele column. Foto’s hieronder vanaf hetzelfde standpunt genomen 😉


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.