Schrijfdogma’s – 2

‘Waarom wil je dit verhaal schrijven?’

Er gebeurt iets magisch: je vertelt een verhaal over een inbreker en de honden slaan aan. Als ik op een literaire middag een erotisch verhaal voorlees, staan daarna plots mannen naast me in de pauze. Lees ik over een moeder en haar kind, dan zoeken de moeders me op: ‘Mooi. Herkenbaar!’ Ik schrijf niet op herkenbaarheid, maar ik schrijf wel om iets te bereiken, een effect, een gevoel, een gedachte.

Het is meer dan ijdelheid om mensen te willen raken. Ieder mens heeft een ding, een trucje, een missie, geef er een naam aan. Ik ben geboren om mensen te vertellen hoe het verhaal gaat, dat geloof ik. Hoe dingen werken. Hoe het moet. Waarom mensen doen wat ze doen, waarom ze zijn wie ze zijn. Luister, het verhaal gaat zo…

‘Hoe het moet’ lijkt een directe, expliciete opdracht of moraal te bevatten, maar als de moraal zo simpel te benoemen was, zou ik de noodzaak van het verhalend vertellen immers niet hoeven uitleggen. Dan zou ik nu de moraal van het alles mededelen.

Het is hetzelfde verhaal, maar het begint en eindigt steeds anders. Ik vertel dus niet altijd iets nieuws en toch is dit nieuw: dat ík het op mijn manier vertel aan díe lezer op dát moment. En de lezer ervaart iets, lichtluchtig of zwoegzwaar, de betekenis van iets.

Antwoord 2: Ik schrijf omdat ik betekenis kan geven.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s