Lijstjes: selectief herhalen – mijn lijstje van 2018!

Op sociale media ging enkele weken geleden de oproep rond om op vrouwen te stemmen in de Top 2000. Die actie was niet heel nadrukkelijk gericht op bepaalde artiesten of liedjes en het effect voor de top 100 van die lijst is sneu te noemen: er staan nog steeds meer nummers van Dire Straits (4) in de beste 100 dan nummers van vrouwen (3: 1x Adèle, 1x Amy Winehouse, 1x Claudia de Breij).

(Ik ben niet zo’n fan van Dire Straits. Wil je ter vergelijking een andere band? Pink Floyd staat ook al 4x in de top 100; Coldplay ook; Metallica ook; The Rolling Stones ook. Denk je nu dat bands het beter doen dan solo-artiesten? Nou ja, er staan ook zo’n twintig solo-mannen naast die drie solo-vrouwen in die eerste honderd.)

Lijstjes zeggen altijd meer over de stemmers dan over de personen/resultaten in die lijst. En mensen stemmen met in het achterhoofd de suggesties die ze jaar in, jaar uit te horen krijgen.  We hebben onbewuste voorkeuren en als iemand ons daarop wijst, voelen we ons aangevallen – dat gebeurt elke keer weer als ik hierover iets op Twitter roep. Toch is die wijzende vinger nodig om die patronen te doorbreken, juist omdat ze vooral onbewust ontstaan – en omdat ze schadelijk zijn.

Het is niet oké dat vrouwen 5x zo goed moeten zijn om op dezelfde plek te komen (dit zei Elsbeth Etty eens over de literaire wereld, maar het geldt ook voor muziek, de wetenschap, sport…). Het is niet oké dat er alleen maar mannen op het podium staan van onderwijsconferenties, om nog eens wat te noemen, het is niet oké dat we dan steeds weer het gelul van de Ronald Molendijks in deze wereld moeten aanhoren, het is niet oké dat zo weer een nieuwe canon van witte oude mannen gemaakt wordt. Het is achterlijk. En ik zeg dit over mannen en vrouwen, maar het gaat uiteraard om diversiteit in veel bredere zin. 

Lijstjes zijn suf omdat ze alleen maar herhalend zijn, maar lijstjes zijn schadelijk omdat ze selectief herhalend zijn. En die selectie sluit goede artiesten, scherpe denkers, creatieve geesten buiten omdat ze toevallig wat minder goed blijven hangen bij de programmeurs, radiomakers, recensenten, noem het maar op, alleen maar omdat deze toppers vrouw zijn, omdat ze een moeilijke naam hebben, omdat ze niet in het voorgeprogrammeerde plaatje passen, omdat ze wel heel goed zijn, maar niet willen twerken.

Maar we weten hoe het wel kan: bij de gemeenteraadsverkiezingen dit jaar is het bewust op een vrouw stemmen wel geslaagd. En hoewel er elke keer melodrama was wanneer er een nadrukkelijk statement gemaakt werd, gebeurde dit wel en goed ook. (Je mag van alles vinden van dit type video’s, maar de lijstjes tonen aan dat herhalen nodig is, dus klik hier, kijk nog eens en onthou dit nu wel.)

 

En omdat herhaling de beste manier is om ervoor te zorgen dat een boodschap overkomt, geef ik hier mijn meestgelezen blogs van 2018. Misschien heb ik met de cijfers geknoeid omdat ik vooral vind dat dit de top 3 zou moeten zijn, in ieder geval vind ik dat deze teksten inderdaad het herlezen waard zijn. Maak je geen zorgen, in 2019 komen er genoeg nieuwe teksten. Maar voor vandaag: lees en deel, opnieuw en opnieuw!

  1. #Kansengeneratie 2018: pamflet voor beter onderwijs voor iedereen
  2. Brief aan Renate Dorrestein 
  3. Uit de schaduw, over/tegen het schaduwonderwijs (huiswerkbegeleiding en examentraining)

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.